Al zo lang ik me kan herinneren schrijf ik mijn emoties op in mijn gedichten. Dit kan gaan over spirituele gevoelens, liefelijke gevoelens, verdrietige gevoelens of het leven dat ik rondom me zie.  Het is voor mij een manier van creatief uiten waarin ik het mooiste wat ik kan vinden aan woorden en gevoelens op papier zet.

Geven..

 

Geven is voor mij niet het woord het is de daad,

het is het doen, dat in mij diep in mij is gevestigd..

Ik hoef niet na te denken om iets te schenken

en hoef geen aandacht dat mijn doen bevestigd..

Het komt uit mijn ziel en dat straalt wanneer

het een lach kan toveren op het gezicht

van haar medemens…

Dat is de grootste beloning die ik kan ontvangen

en een wonderbaarlijke innerlijke sterke wens…

 

 

Accepteren

 

Ik heb mijn Lot geaccepteerd en voel

daardoor rust in mijn hart..

Ik ben niet bang voor het sterven, noch

voor het leven, er is niets dat me benard..

Het is geen edelmoedigheid of een

ontkenning van de situatie…

Maar eerder de wetenschap dat het leven

met goede gedachten je verder brengt

dan een hart vol van frustratie…

 

Vanuit de rust die zich over mijn

lichaam liefelijk heeft ontfermd..

Zie ik het ware gezicht van het leven

en voel waar ik word beschermd..

Mijn gevoelens kan ik in al haar pracht

aan anderen tonen..want ik heb geen

angst meer om afgewezen te worden…

Ik kijk de wereld in met de liefde die

ik in me voel zonder te struikelen over

opgeworpen menselijke horden..

 

Ik heb mijn lot geaccepteerd en ervaar

voor het eerst zonder paniek

de stilte in mij…

Ik kan mezelf zien te midden van alle

drukte en voel me onbezwaard en vrij..

Ik zing vrolijk, terwijl ik wandel door de

straten en groet vrolijk een

passerend mens,

de zon schijnt kleurrijk over zijn

sombere gelaat…Lachen is gezond mijn

vriend… daarvoor is het nooit te laat..

Mijn gevoel spreekt haar eigen taal van

 Liefde en is met het leven begaan…

Is in staat te geven zonder terug te vragen

en probeert altijd iets toe goeds toe te

voegen in het bestaan..

Ik heb mijn lot geaccepteerd en het voor

eerst in mijn leven zie ik mijzelf

werkelijk staan…

 

 

 

Vriendschap

 

Vriendschap laat een mens alles uit zichzelf halen..

Het is dat kleine heldere lichtje wanneer je in het

‘donker’ op weg naar ‘huis’ komt te verdwalen..

Vriendschap laat je lachen en je bouwt herinneringen

op met de dingen die je samen mocht beleven…

Zodat je een heel leven lang het hart van de liefde

steeds weer hoort tikken,

Steeds weer voel je het leven…

 

Vriendschap verbleekt het aangezicht van vijandschap

tot dat het niet meer bestaat…

Want vriendschap geeft vreugde en je voelt je fijn,

vriendschap kent geen haat..

Vriendschap geeft je het intense gevoel

goed voor je medemens te willen zijn..

En je denkt niet langer in meer in termen van meer

of minder, groot of klein. Ik en mijn…

 

Vriendschap is het warme gevoel er voor de ander

te willen zijn…

Je wilt alles doen vanuit de liefde die je voor de ander

draagt om hem te verlichten van elke pijn..

Het laat je dan krachten aanboren in jezelf die je

soms door wanhoop in jezelf leert kennen..

En je zou voor de oplossing van het leed van je vriend

steeds weer de gehele aarde rondrennen…

 

Vriendschap is onbevooroordeeld  en stimuleert elkaar

tot het nemen van beslissingen zonder dwang..

Het ondersteund het respect voor de vrijheid van de ander

en keert bij onenigheid heilzaam ‘de ander wang’..

Vrienden zijn als een baken in de woeste branding

Zij brengen je terug in veiligheid..

Vriendschap bestaat uit liefdevol geven en nemen zonder

afwegingen zonder enig verwijt …hoeveel de één de ander

heeft gegeven..Immers geven met een terugverwachting

is onzuiver en geeft een onmogelijke strijd..

 

Vriendschap is een wonder en kent geen leeftijdsgrens,

het bestaat tussen alle rassen, alle volwassenen,

tussen het kleinste kindje,

…en het oudste mens…